"Ο Χριστός, η ζωή ημών"

Κολοσσαείς γ' 4

Η αληθινή έννοια των Χριστουγέννων σαφώς και ουδεμία σχέση έχει με την καλοπέραση, τα δώρα, τις διακοπές και τα παιχνίδια. Δυστυχώς ο κόσμος έχει πλήρως αποσυνδέσει τα Χριστούγεννα από τη γέννηση του Ιησού και το σωτηριακό της μήνυμα. Οι γιορτινές μέρες θεωρούνται λαμπρή ευκαιρία να ασχοληθεί κανείς με οτιδήποτε άλλο εκτός του Χριστού. Λίγοι είναι αυτοί που θα πάνε σε κάποια εκκλησία για να ευχαριστήσουν το Χριστό που ήλθε στη γη.

Ο Θεός δεν θέλει τον άνθρωπο να μην ανταλάσσει δώρα, να μην κάνει ξεχωριστό τραπέζι ή να μην απολαύσει την ομορφιά του χειμώνα παρέα με την οικογένεια ή τους φίλους του. Ακόμη όμως και σε αυτή την αμφισβητούμενη (όσον αφορά τη γέννηση του Ιησού) ιστορικά και Βιβλικά ημέρα της 25ης Δεκεμβρίου, ας μην παραλείπουμε να θυμηθούμε ποιος είναι ο Ιησούς. Ο Παύλος τον χαρακτηρίζει με μια απλή φράση:

Η ζωή μας.

Όχι η θρησκεία μας, αυτός που του λέμε τα προβλήματά μας, αυτός που αναπαρίσταται καλλιτεχνικά στα έργα τέχνης. Όχι το μωράκι της Βηθλεέμ ή ο αγαθός διδάσκαλος. Όχι αυτός που έκανε θαύματα και που είπε να αγαπάμε τον πλησίον μας. 

Η βαθύτερη και ύστατη ουσία που συναντά κανείς στο πρόσωπο του Ιησού είναι η ζωή. Ήλθε για να έχουμε ζωή και αυτή σε αφθονία (Ιωάννης ι' 10). Μα η ζωή δεν προσφέρεται μόνο για εδώ. αλλά συνεχίζεται στην αιωνιότητα. Το μήνυμα του Ιωάννης γ' 16, Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον, δείχνει την μοναδική, ανεπανάληπτη οδό της ζωής δίχως τέλος.

Αυτός είναι ο Ιησούς. Τίποτα λιγότερο από ζωή. Όποιος Τον δεχτεί, έχει τη ζωή. Δεν έχει μια θρησκεία, μια "ανωτέρα δύναμη", μια φιλοσοφία για τη ζωή. Έχει μαζί του τον μόνο δότη της αιώνιας, λαμπρής και ευτυχισμένης ζωής. Εν μέσω προβλημάτων και αδικιών προσωρινά σε αυτό τον κόσμο αλλά πάντα με τη δική Του φροντίδα και στήριξη και με τη σιγουριά της παντοτινής συμβασιλείας στον άφθαρτο κόσμο του ουρανού.

Σε ευχαριστούμε που γεννήθηκες, Ιησού Χριστέ, σε ευχαριστούμε που υπάρχεις. Μόνοι μας ζωή δεν έχουμε και δεν μπορούμε να τη χαρίσουμε. Εσύ είσαι ο δότης και ο συντηρητής των πάντων. Δια της ζωής σου θα ζήσουμε.

"Εγώ είμαι η οδός"

Ιωάννης ιδ' 6

Η πορεία της ζωής αναπόδραστα κινείται προς τα εμπρός. Ο άνθρωπος γεννιέται, μεγαλώνει, ζει τα ορισμένα για αυτόν χρόνια και μετά η ψυχή του απέρχεται για να συναντήσει το Δημιουργό της. 

Ο χρόνος επιδρά στον άνθρωπο καταλυτικά. Τον περνά από διάφορα στάδια που πάντα έχουν εξελικτικό χαρακτήρα, άλλοτε προς το καλύτερο και άλλοτε προς το χειρότερο. Αλλά πάντοτε η ζωή δια του χρόνου κινείται προς τα εμπρός. Ότι ζει ο άνθρωπος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω το χρόνο και να το αλλάξει.

Πολλές φορές ο Θεός στην Αγία Γραφή μιλά για τη ζωή του ανθρώπου σαν να είναι μια οδός, ένα μονοπάτι που οδηγεί σε διάφορους τερματισμούς ανάλογα με τις επιλογές της ζωής. 

Ο Χριστός όμως, ερχόμενος είπε κάτι αξιοπερίεργο και πρωτοφανές. Είπε πως Αυτός είναι η οδός. Αξίζει να το αναλύσουμε λιγάκι.

Ας πάρουμε κυριολεκτικά τα λόγια Του αυτά. Όπως ξέρουμε, το εδάφιο συνεχίζει λέγοντας "και η αλήθεια και η ζωή. Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού". Αλλά ας δούμε την έννοια της οδού όχι μόνο σε σχέση με τον Πατέρα. Δηλαδή ας μη δούμε το Χριστό μόνο σαν την πύλη και την οδό προς το Δημιουργό. Ας Τον δούμε μόνο ως οδό.

Τι είναι μια οδός; ποια η χρησιμότητά της; 

Κατ' αρχάς η οδός είναι σημείο σταθερότητας. Δεν σε περνάει από δύσβατα μέρη, από γκρεμούς και βράχια. Είναι φτιαγμένη για να διευκολύνει τη διάβαση, ακόμη κι αν είναι αυτή η οδός ένα απλό χωμάτινο μονοπάτι. 

Δεύτερον, η οδός έχει κάποιο προορισμό. Δεν φτάνει σε αδιέξοδο. Φτιάχτηκε για να εξυπηρετήσει κάποιες ανάγκες. Οι εργολάβοι την κατασκεύασαν γιατί κάποιο όφελος θα υπάρξει από αυτή. Θα κινηθούν άνθρωποι, εμπορεύματα, ταχυδρόμοι, κοπάδια. Θα κάνει καλό στην ανθρώπινη ανάπτυξη.

Τρίτον, η οδός δεν σε αφήνει να χαθείς. Γνωρίζεις πως εφόσον μάθεις τα κατατόπια της, θα φτάσεις στα μέρη που επιθυμείς χωρίς να κινδυνεύσεις να χαθείς.

Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ο Χριστός. Παίρνει τον άνθρωπο που είναι χαμένος στα δικά του μονοπάτια και που λόγω της συνεχούς πορείας της ζωής προς τα εμπρός αναγκάζεται να βαδίζει μαζί της, και τον βάζει σε ένα δρόμο που ο ΄Ιδιος χάραξε. Του λέει "να, εδώ είναι ένα μονοπάτι σταθερό, που δεν θα σε πάει στο γκρεμό". 

Του υπενθυμίζει πως αυτό το μονοπάτι φτιάχτηκε αποκλειστικά για τη σωτηρία της αιώνιας ψυχής του και έχει ως εγγύηση το αγνό Του αίμα που χύθηκε στο σταυρό. Κράζει ο Ιησούς σήμερα και λέει πως ο δρόμος Του είναι ασφαλής και έχει ωφέλιμο τέλος. 

Το Πνεύμα Του καλεί τον άνθρωπο να βαδίσει σε αυτό το μονοπάτι γιατί είναι πραγματικά ό,τι επιθυμεί η ανθρώπινη καρδιά. Έχει κατασκευαστεί από άμωμα χέρια, από αγνή αγάπη και έλεος για τα βάρη της ψυχής. 

Κανείς ποτέ δεν έφτασε στη λύτρωση κυνηγώντας τα μονοπάτια τα ολισθηρά του χρήματος και της δόξας. Όσοι όμως βάδισαν στο δρόμο που χάραξε ο Χριστός, ένιωσαν στη δύσκολη την ώρα πως δεν εγκαταλείπονται από το Θεό.

Είθε να μένουμε σε αυτό το αγαθό μονοπάτι για να βαδίσουμε ως το τέλος στην αιώνια ζωή.