Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017

Δεν εξέλιπον οι οικτιρμοί αυτού, ανανεόνονται εν ταις πρωΐαις


Θρήνοι 3:22-23

Δεν είναι τυχαίο που στο βιβλίο των Θρήνων του Ιερεμία για τα επερχόμενα δεινά του Ισραήλ, υπάρχει ένα εξαίσιο και πρωτοφανές εδάφιο.

Ο προφήτης σε όλο το κεφάλαιο ενθυμείται τις τρομερές ταλαιπωρίες που έχει υποστεί και πόσο αυτές τον έχουν καταβάλλει. Μετά όμως κάνει μια διαπίστωση. Λέει,

"Τούτο ανακαλώ εις την καρδίαν μου, όθεν έχω ελπίδα· Έλεος του Κυρίου είναι, ότι δεν συνετελέσθημεν, επειδή δεν εξέλιπον οι οικτιρμοί αυτού. Ανανεόνονται εν ταις πρωΐαις· μεγάλη είναι η πιστότης σου"

Πολλοί πιστοί έχασαν την πίστη τους ή ολιγοπίστησαν από τα μεγάλα δεινά της ζωής. Όμως, δεν συνετελέσθησαν. Δεν χάθηκαν. Γιατί ο θεραπεύων και ο στηρίζων είναι ο Θεός. Μάλιστα, λέει το εδάφιο πως δεν στέρεψαν ούτε και θα στερέψουν οι οικτιρμοί του Θεού.

Μπορεί το αιώνιο να παρέλθει; Μπορεί ο παντοτινά πιστός Θεός να κρύψει τους οικτιρμούς του;

Ο Παύλος λέει, "εάν απιστώμεν, εκείνος μένει πιστός· να αρνηθή εαυτόν δεν δύναται" (Β΄Τιμ. 2:13)

Και μάλιστα, ο Ιερεμίας μιλάει για κάτι μοναδικό. Λέει πως τα ελέη του Θεού ανανεώνονται κάθε πρωϊ. Προφανώς και δεν αδειάζουν το βράδυ. Όμως, η έννοια είναι εξόχως συμβολική. 

Λέει πρακτικά πως κάθε πρωϊ που μια νέα μέρα ξεκινά. κάθε αυγή που ο άνθρωπος ανοίγει τα μάτια του και είναι ζωντανός, ο Θεός στέκεται στην πόρτα της καρδιάς και είναι έτοιμος να συγχωρήσει και να ελεήσει.

Η νέα μέρα δίνει νέες ευκαιρίες για συγχώρηση, για αποκαλύψεις, για διδάγματα από το Θεό. Συνάμα με τις καθημερινές θλίψεις υπάρχει και η αγκάλη του Θεού για στήριξη.

Ας μην ξεχνάμε πως παρ'όλες τις δυσκολίες, ακόμη και τον καιρό που ο Θεός φαίνεται μακρινός και εξαφανισμένος, αυτό που χρειάζεται είναι ένα βήμα πίστης για να ζητήσουμε περισσότερο έλεος και δύναμη. Άλλωστε, όπως είχε πει και ο Χριστός, όποιος κτυπά θα ανοιχτεί σε αυτόν και όποιος ζητά θα βρει. Αυτές είναι υποσχέσεις του αψευδούς Θεού και οφείλουμε να τις διεκδικούμε.

Συχνά ξυπνάμε με τα ίδια βάσανα του χτες. Η ψυχή μας είναι τεταραγμένη όπως και χτες και προχτές. Ας μην ξεχνάμε όμως πως τα ελέη και η χάρη του Θεού είναι επίσης εκεί. Δεν έχουν απομακρυνθεί, δεν έχουν ατονήσει. Διότι πίσω από αυτούς τους οικτιρμούς είναι ο κραταιός βραχίων του Θεού και η ίδια η αψευδής φύση του.

Για αυτό, ας κάνουμε εκείνο το βήμα της πίστης για να εκζητήσουμε από Αυτόν την ανακούφιση των προβλημάτων και την άφεση των αμαρτιών μας. 

Η σωτηρία μας δεν προέρχεται από τις δυνατότητες μας να είμαστε ή όχι ακλόνητοι στις δυσκολίες αλλά από τη σταυρική θυσία του Ιησού και τις υποσχέσεις των δυνάμεων της αναστάσεως που συνόδευσαν και συνοδεύουν την ανάσταση του Χριστού και οι οποίες ξεχύνονται στους ανθρώπους που τις ζητούν.

Συχνά, η ποικιλομορφία των δυνάμεων αυτών περιλαμβάνει ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί. Από αύξηση της πίστης μέχρι λύση προβλημάτων και σωτηρία από το θάνατο ή από ένα μεγάλο κίνδυνο. Τα ελέη του Θεού δεν εκφράζονται με ένα μόνο τρόπο. Παίρνουν το σχήμα της κάθε ημέρας και εκφράζονται συχνά τις στιγμές που δεν το περιμένουμε.

Νέα ημέρα, νέοι οικτιρμοί. Σε ευχαριστούμε, ω Θεέ.