"Ο Κύριος είναι πλησίον των συντετριμμένων την καρδίαν, και σώζει τους ταπεινούς το πνεύμα"

Ψαλμός λδ' 18

Ενδόμυχα όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη το Θεό. Ξέρουν πως η ζωή είναι δύσκολη και απρόβλεπτη. Ακόμη και για αυτούς που διαθέτουν χρήματα, ισχύ, φήμη και υποστήριξη, η ζωή μπορεί να παίξει περίεργα παιχνίδια. Ασθένειες ανίατες, οικονομικές καταστροφές, δολοπλοκίες και μίση, τίποτα δεν εγγυάται την καλύτερη και πιο ευτυχισμένη ζωή που όλοι οι άνθρωποι λαχταρούν από καταβολής κόσμου.

Η ανάγκη λοιπόν για προστασία, καθοδήγηση, ευτυχία και μακροζωία υφίσταται από αμνημονεύτων αιώνων και ο άνθρωπος έχει δοκιμάσει τα πάντα για να πλησιάσει αυτό που θεωρεί "θεό", συχνά με κωμικοτραγικούς τρόπους. 

Ο Θεός της Αγίας Γραφής λειτουργεί εντελώς ανάποδα από ότι ο άνθρωπος. Δεν περιμένει πότε τα πλάσματά Του θα πάθουν μια συμφορά για να τους ακούσει. Δεν περιμένει να Του ζητήσουν ευλογία στο γάμο, να πάει καλά η επιχείρηση, να είναι γερό το νεογέννητο μωρό. 

Τουναντίον, κάθε ώρα και στιγμή είναι παρών για να δεχτεί τον κάθε ένα. Αυτός που συντηρεί το σύμπαν και τη μικροσκοπική Γη με τα έμβια όντα της, έχει την καρδιά της αγάπης να ακούσει και να δώσει όλη Του την προσοχή στα ζητήματα του κάθε ανθρώπου.

Η σημερινή περικοπή μας λέει όμως πως ο Θεός είναι κοντά σε αυτούς που έχουν συντετριμμένη καρδιά και ταπεινό πνεύμα. Δηλαδή μόνο οι εσωτερικά κομματιασμένοι μπορούν να έχουν το Θεό; Όχι ακριβώς. Το ζήτημα δεν είναι ο ηττημένος από τα προβλήματα άνθρωπος, ο αδύναμος που ίσως εννοηθεί στην περικοπή. Δεν περιμένει χαιρέκακα ο Θεός κάποιον που του πάνε όλα στραβά και καθημερινά ζει εφιαλτική ζωή να πει "ας στραφώ στο Θεό τώρα μήπως βγάλω άκρη".

Ο Θεός είναι δίπλα στον τσακισμένο εφόσον ο τσακισμένος συνειδητοποιήσει πως οι δικές του δυνάμεις, το μεγάλο του "εγώ" και η ατέρμονη υπερηφάνεια του δεν μπορούν να του δώσουν τη γαλήνη της ψυχής. Είναι δίπλα σε αυτόν που δεν επαίρεται επειδή έχει λεφτά και νομίζει πως η επιστήμη θα τον σώσει οτιδήποτε κι αν πάθει. Στέκεται στο πλάϊ αυτού που δεν θεωρεί πως επειδή διαθέτει φήμη και φίλους μπορεί να καταπατά τους πάντες. Αφουγκράζεται αυτόν που δεν αυτοαποκαλείται σοφός, ηγέτης, χαρισματούχος και ενίοτε υπερ-πνευματικός.

Η καρδιά του Θεού ξέρει τι εστί υπερηφάνεια και αχαριστία. Αυτά έριξαν το Σατανά από τον Ουρανό και τα ίδια πέταξαν από την Εδέμ τους πρωτόπλαστους. Για αυτό φρόντισε ο μονογενής του Υιός να είναι ταπεινός, πράος και καταδεκτικός. Και έτσι επιθυμεί να είναι τα παιδιά Του που δέχτηκαν τη θυσία του Υιού Του. 

Βλέποντας δε τη δόξα που έδωσε στον Ιησού Χριστό ως ανταμοιβή της ταπεινής Του καρδιάς, αντιλαμβανόμαστε τι δόξα, τιμή και χαρά περιμένει όσους επιλέγουν να ρίξουν το "εγώ" τους για να ακούσουν τις συμβουλές του Θεού.

Ταπεινό πνεύμα και συντετριμμένη καρδιά λοιπόν δεν είναι μόνο τα προβλήματα αλλά η ίδια η ηθελημένη κατάσταση του ανθρώπινου νου να ρίξει τα τείχη της περηφάνιας και του εγωκεντρισμού, να "σπάσει" σε χίλια κομμάτια την πέτρινη και άκαμπτη καρδιά και να θελήσει να ζήσει μια ζωή που μπορεί να λέει "συγνώμη" και να ζητά συγχώρεση για τα δικά της σφάλματα.

Αυτή η καρδιά θα έχει δίπλα της το Θεό, θα σκορπά γύρω της ευωδία αγάπης και θα έχει εξασφαλίσει τη θέση της στην αιώνια δόξα και χαρά.

Είθε να την αποκτήσουμε όλοι.

""Eγώ εδεήθην περί σου διά να μη εκλείψη η πίστις σου"

Λουκάς κβ' 32

Ο Σίμων Πέτρος ήταν αναμφισβήτητα μια μεγάλη μορφή της πρώτης Εκκλησίας. Ο Χριστός τον ονόμασε Πέτρο επειδή θα στεκόταν ως πέτρα,ως βράχος στα πρώτα αποστολικά χρόνια. Κι αναμφισβήτητα ο Σίμων είχε δυνατό χαρακτήρα και καρδιά γενναία. "Ψημένος" ήταν άλλωστε στα βάσανα της ζωής, ψαράς πεπειραμένος και με την αλμύρα της βιοπάλης. 

Ήταν όμως αυτά αρκετά για να μείνει ακόλουθος του Χριστού; Έφτανε η καλή διάθεση, η όρεξη, οι ιδέες, η φυσική δύναμη, ακόμη και τα θαύματα που είχε δει, για να μείνει πιστός και να μιλήσει και σε άλλους για το Μεσσία; 

Ο Χριστός του είχε πει στο αμέσως προηγούμενο εδάφιο της περικοπής μας πως ο Σατανάς είχε ζητήσει να κοσκινίσει σαν το σιτάρι τον Πέτρο και τους άλλους. Ο Ιησούς το ήξερε και είχε πλήρη επίγνωση των αδυναμιών του ανθρώπου και πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να πέσει σε πειρασμό ή λόγω προβλημάτων να παρατήσει τα πάντα και να μην ασχολείται με κανένα Χριστό ή πίστη. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα όταν λίγο αργότερα ο Πέτρος αρνήθηκε τρεις φορές τον Ιησού υπό την πίεση της δικής του σύλληψης και καταδίκης.

Έτσι, ειπώθηκε από το στόμα του Ιησού αυτή η μεγαλειώδης φράση. Πέτρο, δεν ζήτησα από το Θεό να σε κάνει ανθεκτικό στα πάντα, να σου δώσει δόξες, δε ζήτησα να σε χειροκροτούν οι άνθρωποι, δε ζήτησα να σε προσκυνούν. Δεν ικέτευσα να έχεις πλούτη ή λεφτά πολλά. Ούτε γνωριμίες και "αυλικούς". Αλλά το ένα και μόνο πράγμα που θα σε κρατήσει στο δρόμο του Ουρανού. Να μην τελειώσει, να μην εξαντληθεί η πίστη σου.

Μεγάλες αλήθειες. Η πίστη σε ένα αόρατο Θεό δεν είναι βασικό συστατικό της ανθρώπινης ύπαρξης. Χρειάζεται να τη ζητήσουμε από το Χριστό. Να μας τη δίνει και να μην επιτρέψει ποτέ να εξαντληθεί ώστε να αποστατήσουμε από το ζωντανό νερό και τον άρτο της ζωής.

Eίτε λόγω σοβαρών προβλημάτων και έντονης ψυχολογικής πίεσης ή λόγω της ματαιοδοξίας και των υλικών αγαθών, ο κίνδυνος ελλοχεύει να αφήσουμε το αιώνιο χέρι του Θεού και να διαβούμε επικίνδυνους δρόμους σαν πλανώμενα πρόβατα.

Πάρα πολλοί σήμερα πηγαίνουν στο Χριστό για χίλιους διαφορετικούς λόγους. Να τους γιατρέψει το σώμα, να αναλάβει την οικογένειά τους, να πετύχουν τα παιδιά τους στις εξετάσεις, να βρουν μια καλή νύφη, να έχουν λεφτά, ειρήνη, ευλογίες.

Άν και τίποτα από αυτά δεν είναι κακό, ελάχιστοι κράζουν στο Θεό να μην εκλείψει η πίστη τους. Διότι αν η πίστη στερέψει τότε ο Χριστός μετατρέπεται σε παραγγελιοδόχο που απλά λαμβάνει αιτήματα και που οφείλει, καθώς νομίζουν μερικοί, να τα διεκπεραιώσει.

Η πίστη όμως δε ζητά μόνο. Ευχαριστεί ακόμα και για τις μικρές ευλογίες, σπεύδει να βοηθήσει τον πλησίον εφόσον χρειαστεί, μοιράζεται πνευματικό νερό με το διψασμένο και λαχταρά να μάθει περισσότερα για την αγάπη και το χαρακτήρα του Ιησού Χριστού. Η πίστη δε ζητά θαύματα και προφητείες αλλά προσπαθεί να μείνει σε ταπεινά μονοπάτια υπηρεσίας και αγάπης. 

Είθε να ζητάμε από το Χριστό, το μέγα μεσίτη μεταξύ Θεού και ανθρώπων, να κρατά την πίστη μας και να την αυξάνει για να μην εκλείψει ποτέ από δοκιμασίες ή από τη δική μας εμμονή στο να ζητάμε άσχετα με την πνευματική μας ανάπτυξη πράγματα.

"Αρκεί εις σε η χάρις μου"

Β' Κορινθίους ιβ' 9

Το συγκεκριμένο εδάφιο που περιγράφει την απάντηση του Χριστού στον Παύλο όταν αυτός ζήτησε να φύγει από πάνω του το βάσανο της ασθένειας που είχε, είναι άνευ προηγουμένου στη Βίβλο. 

Από τη μια έχουμε να κάνουμε με μια δύσκολη αρρώστια που ο Παύλος είχε και που τον στενοχωρούσε. Ο μεγάλος απόστολος ήξερε βέβαια πως αυτή του η πάθηση είχε δοθεί ως αντιστάθμισμα των πολλών αποκαλύψεων που του είχε δώσει ο Θεός ώστε να μην υπερηφανευτεί.

Αλλά πως μπορεί η χάρη του Θεού να αρκέσει σε έναν άνθρωπο με προβλήματα "με το κιλό"; Οικονομικά, οικογενειακά, σωματικά, ψυχολογικά; Πως είναι ποτέ δυνατόν να πάρουμε μια άϋλη χάρη, μια ιδέα, και να τη βάλουμε στην πλάστιγγα της ζωής μας και παρ'όλα μας τα προβλήματα η χάρη αυτή να βαραίνει περισσότερο; 

Άραγε έχοντας τη χάρη αυτή θα μας φύγουν τα βάσανα; Θα γίνουμε άμεσα υγιείς, με λεφτά στην τσέπη, με απόλυτη ειρήνη στο σπίτι και στη δουλειά μας; Ρίχνοντας μια ματιά στην ίδια τη ζωή του Παύλου θα διαπιστώσουμε πως δεν άλλαξαν όλα εν ριπή οφθαλμού. Και την αρρώστια του κουβαλούσε ο Παύλος και τις θλίψεις του είχε και τη μέριμνα πολλών εκκλησιών με πλήθος ζητημάτων επίσης.

Τότε; Τι θα πει "Σου φτάνει η χάρη μου", Κύριε Ιησού; 

Θα πρέπει να δούμε διαφορετικά τον όρο "χάρη" μάλλον. Χάρη σημαίνει με πολύ απλή ερμηνευτική πως είσαι υπό τη σκέπη του Θεού, μαζί Του, συμφιλιωμένος και ταυτοποιημένος ως συγχωρεμένος δια του Ιησού Χριστού. Δεν θα σε βρει ο αιώνιος θάνατος αλλά σε περιμένει δόξα, χαρά και αιώνια ζωή στον ουρανό.

Κι εδώ κάτω στη γη; Εδώ θα τελείς υπό την προστασία των αιωνίων βραχιόνων του Θεού. Τα ζητήματά σου θα μπαίνουν σε άγνωστα για σένα μονοπάτια που σιγά σιγά όμως θα σου φέρνουν σοφία, αγάπη, ειρήνη και βοήθεια εξ' ουρανού. Κάποιες θλίψεις θα φύγουν, άλλες θα μετατραπούν σε διδαχές για σένα. Κάποιες ανταμοιβές θα έρθουν απρόσμενα, σε κάποιες άλλες περιπτώσεις θα πρέπει εσύ να ανταμείψεις κάποιον που σε στήριξε.

Θα έχεις άπλετη και συνεχή συγχώρεση από το Θεό κι εσύ θα μπορείς με τη σειρά σου να συγχωρέσεις αυτούς που σε έβλαψαν. Θα έχεις το καθημερινό σου ψωμί και αν χρειαστεί θα δίνεις και σε άλλους που δεν έχουν.

Η ίδια σου η ψυχή θα είναι στα σχέδια ενός Θεού αγάπης, οικτιρμών και ελέους. Και στις κατάλληλες στιγμές θα λαμβάνεις παρηγορητικές σκέψεις και στιγμές ηρεμίας για να συνεχίσεις το ταξίδι σου στη γη.

Αυτό εστί, μεταξύ άλλων, Χάρη του Θεού. Δώρο μοναδικό, ασύλληπτο και μη συγκρίσιμο με τα φθαρτά υλικά αγαθά.

Είθε να αποζητούμε και να μένουμε κάτω από αυτή τη θαυμάσια χάρη του Θεού.