Τα λόγια του ληστή στο σταυρό έχουν μείνει ανά τους αιώνες ως δείγμα πίστης και σωτηρίας που περιμένει τον κάθε άνθρωπο μέχρι την τελευταία του αναπνοή να δεχτεί το μέγα δώρο της αιώνιας ζωής.
Αξίζει όμως να μείνουμε στο νόημα των λόγων του ληστή. Kατάλαβε από τη μια τη δική του ασημαντότητα και ανάγκη για μια ζωή καλύτερη από αυτή που είχε ζήσει και αναγνώρισε από την άλλη τον Ιησού ως ικανό να του παρέχει μια τέτοια σωτηρία, μια ζωή χωρίς τέλος και βάσανα.
Μνήσθητί μου Κύριε λοιπόν. Θυμήσου με. Μα είχε ανάγκη άραγε ο Χριστός να θυμάται ποιοι τον αγάπησαν όσο ήταν στη γη; Χρειαζόταν ειδική υπενθύμιση για το πόσοι Τον πίστεψαν, πόσοι Τον αγνόησαν, πόσοι Τον πρόδωσαν;
Όχι. Όμως ο ληστής δεν το είδε καθόλου έτσι. Άν και στην καρδιά του ήταν πεπεισμένος πως ο σταυρωθείς δίπλα του δεν ήταν ένας κακούργος αλλά ο Αμνός του Θεού, αισθάνθηκε την ανάγκη στην αγωνία αυτή που περνούσε του μαρτυρικού σταυρικού θανάτου να εκφράσει αυτό που έβλεπε η ψυχή του : τον αληθινό Βασιλέα των Βασιλέων και Κύριο των κυριευόντων που με ένα Του λόγο θα μπορούσε να σώσει την ψυχή του από τον αιώνιο χαμό. Αντί να ζητήσει την πρόσκαιρη ελευθερία του για να συνεχίσει να ζει σε μια ανώφελη ζωή όπως έκανε ο άλλος ληστής, προτίμησε να δει ρεαλιστικά την κατάσταση και να στραφεί στην αιώνια και αληθινή ζωή.
Κι εμείς στη δική μας ζωή μέσα στις δοκιμασίες και προβλήματα πολλές φορές θα χρειαστεί να σκεφτούμε το δώρο της αιώνιας ζωής για να πάρουμε κουράγιο. Κάποιες στιγμές ίσως κι εμείς πούμε "θυμήσου με κι εμένα, Κύριε". Όχι γιατί ξεχνά ο Θεός, αλλά γιατί εμείς βλέπουμε την αιώνια ζωή πιο σημαντική από τη φθοροποιό και εφήμερη ζωή στη γη. Αυτό το "Μνήσθητι" είναι κάτι που μπορεί να μας κρατά σε "σύνδεση" με τον ουρανό. Μνήσθητι λοιπόν Ιησού Χριστέ. Δεν είμαι δίκαιος, δεν είμαι ημίθεος, δεν είμαι παντοδύναμος. Είμαι ένας απλός άνθρωπος που έχει ανάγκη να λυτρωθεί η ψυχή του.
Μνήσθητι, Ιησού Χριστέ διότι εσύ έχεις τα κλειδιά του Άδη και του θανάτου, είσαι ο ζων και έγινες νεκρός και ζεις εις τους αιώνες. Δεν έχουμε πουθενά αλλού να πάμε και κανένα άλλο να μας προστατεύσει. Σε αναγνωρίζουμε Βασιλέα που έχεις βασιλεία αιώνια που δε θα φθαρεί ποτέ. Και σε αυτή ποθούμε να κατοικίσουμε. Θυμήσου μας λοιπόν όχι επειδή ξεχνάς αλλά επειδή εμείς πρέπει να πείσουμε τον εαυτό μας πως δεν ξεχνάς.
Και όπως ο ληστής, έτσι κι εμείς θα βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο με το βασιλιά μας στην βασιλεία της χαράς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου