Η πολύ γνωστή ιστορία της αμαρτωλής γυναίκας είναι πάντα επίκαιρη διότι έχει πολλά μηνύματα να μας μεταφέρει. Η υποκρισία του Φαρισαίου Σίμωνα ήταν ενδεικτική του πνεύματος των Ιουδαίων θρησκευτικών ηγετών της εποχής του Χριστού. Ο Σίμων δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Αντί να σπεύσει να προσφέρει στο Χριστό ο ίδιος την καρδιά του, αγνόησε και τα βασικότερα έθιμα της φιλοξενίας απέναντι στον καλεσμένο του.
Προφανώς ο Σίμων ήθελε από πρώτο χέρι να ακούσει τις διδασκαλίες αυτού που ο ίδιος αποκαλούσε Ραββί αλλά που κατά βάθος αμφισβητούσε επειδή έθιγαν τη θρησκοληψία της κάστας του. Ωστόσο η αποστροφή του προς την αμαρτωλή γυναίκα που προσκύνησε το Χριστό, ανάγκασε τον Ιησού να του πει μια μεγάλη αλήθεια. Πως ο άνθρωπος που νιώθει αμαρτωλός συγχωρείται.
Ο Σίμων πιθανότατα θα αντέτεινε πως όλοι είναι αμαρτωλοί και πως όλοι χρειάζονται τη συγχώρεση. Αλλά το μήνυμα του Χριστού ήταν πολύ βαθύτερο από ότι μπορούσε ο ίδιος ο Σίμωνας να φανταστεί. Ο Χριστός δεν του έλεγε αν άξιζε η γυναίκα αυτή λόγω των πολλών της αμαρτιών να συγχωρεθεί. Του τόνισε πως η γυναίκα αυτή ήλθε σε Αυτόν συντετριμμένη και με βαθύτατη αγάπη προς το πρόσωπό Του. Δεν Τον είδε ως κριτή ή δικαστή αλλά ως Σωτήρα, ως λυτρωτή, ως αυτό που αναζητούσε η ψυχή της.
Για να φτάσει όμως στο σημείο να έχει αυτή τη ζέση και την αγάπη στο πρόσωπο του Χριστού θα έπρεπε να έχει περάσει μεγάλα και πολλά βάσανα αυτή η γυναίκα. Δεν πήγαινε τακτικά στην συναγωγή, δεν είχε και πολλή ιδέα για το νόμο και τους προφήτες, δεν ασχολούνταν με το πως θα σωθεί η ψυχή της. Όμως αναγνώρισε πως η ζωή της έφτανε σε ένα οριακό σημείο, πως ότι κι αν είχε δοκιμάσει η ψυχή της έμενε ανικανοποίητη και πως οι ενοχές δεν έφευγαν παρ' όλη την προσπάθεια.
Δε ζήτησε απλά έλεος η γυναίκα αυτή. Δε ζήτησε να φύγει το βάρος από την ψυχή της ή να βρει νόημα η ζωή της. Ζήτησε να είναι στα πόδια του Χριστού σαν χαλί, σαν ένα τίποτα, αρκεί να Τον βλέπει, να Τον νιώθει, να Τον αγγίζει. Δεν ήθελε απλά μια σωτηρία ή λύτρωση αλλά να λιώσει μπροστά στο Γιο του Θεού.
Στο Λουκάς ι' 38-42 η αδελφή της Μάρθας που κάλεσε το Χριστό σπίτι της, η Μαρία, δεν περιγράφεται καν ως "αμαρτωλή" όπως η γυναίκα της περικοπής μας. Όμως, η στάση της με το να κάθεται στα πόδια του Χριστού και να δέχεται τα λόγια Του όπως το ελάφι το νερό, έκανε τον Ιησού να πει στην αδελφή της τη Μάρθα πως η Μαρία διάλεξε την καλή μερίδα, τη σωτηρία της ψυχής της. Διότι αγάπησε, διότι έκατσε ήσυχα και διψασμένα να ακούσει για την αιώνια ζωή.
Είθε κι εμείς να αποκτήσουμε αυτή την αγάπη, τη δίψα και την ταπεινοφροσύνη για να μένουμε στα πόδια του Χριστού όχι ως Χριστιανοί καλοί κι ενάρετοι, αλλά ως συγχωρημένοι και αγαπημένοι από Αυτόν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου