Γένεση κβ'14
Στο όρος Μοριά, στην Παλαιστίνη, παίχτηκε ένα μεγάλο δράμα. Ο Αβραάμ που ήδη είχε εγκαταλείψει την Ουρ των Χαλδαίων που έμενε, μια γη εύφορη, ανεπτυγμένη και με ανθρώπους επιστήμονες και τεχνίτες αλλά ταυτόχρονα και ειδωλολάτρες, αντιμετώπισε ένα τρομερό δίλημμα και μια ανήκουστη δοκιμασία. Ο Θεός που του είχε υποσχεθεί μια γη ρέουσα μέλι και γάλα, του ζητούσε να θυσιάσει το μονάκριβο γιο του τον Ισαάκ πάνω εκεί στο βουνό.
Ο Αβραάμ πάλεψε σίγουρα μέσα του για αυτή την τρομερή εντολή του Θεού. Αλλά δεν έδειξε τίποτα στο γιο του. Ξεκίνησε σιωπηλά για το μέρος της θυσίας. Όταν ο γιος του τον ρώτησε γιατί δεν είχαν φέρει ζώο για τη θυσία, ο Αβραάμ απάντησε "Ο Θεός θα προβλέψει". Τα λόγια αυτά χωρίς να το έχει υπολογίσει ο Αβραάμ αντηχούσαν προφητικά στους αιώνες καθώς πράγματι ο Θεός είχε προβλέψει το γιο Του για θυσία εξιλασμού των αμαρτιών του κόσμου.
Ο Αβραάμ βέβαια εκείνη τη στιγμή δεν ήξερε πως προφήτευε για το Χριστό. Ενδεχομένως σκέφτηκε με μια απλοϊκή πίστη μικρού παιδιού, μικρότερου κι από το γιο του. Είναι δυνατόν ο Θεός να αφήσει κάτι στην τύχη; Στην επιστολή προς Εβραίους βλέπουμε κάτι που δεν αναφέρεται στη Γένεση. Πως ο Αβραάμ πίστευε πως δε θα άφηνε το γιο του ο Θεός, πως ήταν παραπάνω από ικανός να αναστήσει το παιδί του (Εβραίους ια' 17-19). Πράγματι, όχι μόνο ο Θεός έβαλε ένα κριάρι να πιαστεί στα κλαδιά για να το θυσιάσει ο Αβραάμ αντί του Ισαάκ, αλλά και η ευλογία που απόλαυσε κατόπιν ο Αβραάμ ήταν τεράστια αφού ο Θεός ορκίστηκε να στείλει μέσα από τη γενιά του τον ίδιο το Μεσσία.
Στις δικές μας δύσκολες ώρες, εκεί που ενώ περιμένουμε ευλογίες έρχονται θλίψεις, η ψυχή μας λιποψυχεί. Αντί γη ρέουσα μέλι και γάλα φαίνονται να μας ζητούνται κι άλλες θυσίες. Μάλιστα, ιδιαίτερα σκληρές και εκ πρώτης όψης παράλογες. Μα είναι δυνατόν να με βασανίζει έτσι ο Θεός; αναλογιζόμαστε.
Μερικές φορές ίσως το μυστικό να βρίσκεται στο "Γιαχβέ Ιρέ". Στον τόπο που "ο Θεός θα προβλέψει". Ίσως μέσα στην καρδιά μας χρειάζεται κάποιες στιγμές να μην δούμε μόνο τα φουρτουνιασμένα κύματα αλλά να μείνουμε για λίγο στο χαρακτήρα του Θεού. Γιαχβέ Ιρέ σημαίνει ο Θεός θα δει, θα προβλέψει, θα δώσει, θα ισορροπήσει την κατάσταση. Γιατί; Διότι απλά είναι στο χαρακτήρα Του. Δεν δίνει μια δοκιμασία χωρίς την απαραίτητη παρηγοριά. Αρκεί να Του ζητάμε να σπεύσει σε βοήθειά μας, να δώσει έλεος και λύση στο ζήτημα που μας απασχολεί.
Ο Δαβίδ συνεχώς έκραζε στο Θεό για βοήθεια, μα κι αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος Χριστός (Εβραίους ε' 7) το ίδιο έκανε. Ζητούσαν τη χάρη του Θεού και πίστευαν στην πρόνοιά Του. Και πάντοτε ο Θεός με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επενέβαινε.
Είθε κι εμείς στο όρος της δοκιμασίας να πούμε στον εαυτό μας, "μη φοβάσαι, Γιαχβέ Ιρέ".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου