Ψαλμός λδ' 18
Ενδόμυχα όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη το Θεό. Ξέρουν πως η ζωή είναι δύσκολη και απρόβλεπτη. Ακόμη και για αυτούς που διαθέτουν χρήματα, ισχύ, φήμη και υποστήριξη, η ζωή μπορεί να παίξει περίεργα παιχνίδια. Ασθένειες ανίατες, οικονομικές καταστροφές, δολοπλοκίες και μίση, τίποτα δεν εγγυάται την καλύτερη και πιο ευτυχισμένη ζωή που όλοι οι άνθρωποι λαχταρούν από καταβολής κόσμου.
Η ανάγκη λοιπόν για προστασία, καθοδήγηση, ευτυχία και μακροζωία υφίσταται από αμνημονεύτων αιώνων και ο άνθρωπος έχει δοκιμάσει τα πάντα για να πλησιάσει αυτό που θεωρεί "θεό", συχνά με κωμικοτραγικούς τρόπους.
Ο Θεός της Αγίας Γραφής λειτουργεί εντελώς ανάποδα από ότι ο άνθρωπος. Δεν περιμένει πότε τα πλάσματά Του θα πάθουν μια συμφορά για να τους ακούσει. Δεν περιμένει να Του ζητήσουν ευλογία στο γάμο, να πάει καλά η επιχείρηση, να είναι γερό το νεογέννητο μωρό.
Τουναντίον, κάθε ώρα και στιγμή είναι παρών για να δεχτεί τον κάθε ένα. Αυτός που συντηρεί το σύμπαν και τη μικροσκοπική Γη με τα έμβια όντα της, έχει την καρδιά της αγάπης να ακούσει και να δώσει όλη Του την προσοχή στα ζητήματα του κάθε ανθρώπου.
Η σημερινή περικοπή μας λέει όμως πως ο Θεός είναι κοντά σε αυτούς που έχουν συντετριμμένη καρδιά και ταπεινό πνεύμα. Δηλαδή μόνο οι εσωτερικά κομματιασμένοι μπορούν να έχουν το Θεό; Όχι ακριβώς. Το ζήτημα δεν είναι ο ηττημένος από τα προβλήματα άνθρωπος, ο αδύναμος που ίσως εννοηθεί στην περικοπή. Δεν περιμένει χαιρέκακα ο Θεός κάποιον που του πάνε όλα στραβά και καθημερινά ζει εφιαλτική ζωή να πει "ας στραφώ στο Θεό τώρα μήπως βγάλω άκρη".
Ο Θεός είναι δίπλα στον τσακισμένο εφόσον ο τσακισμένος συνειδητοποιήσει πως οι δικές του δυνάμεις, το μεγάλο του "εγώ" και η ατέρμονη υπερηφάνεια του δεν μπορούν να του δώσουν τη γαλήνη της ψυχής. Είναι δίπλα σε αυτόν που δεν επαίρεται επειδή έχει λεφτά και νομίζει πως η επιστήμη θα τον σώσει οτιδήποτε κι αν πάθει. Στέκεται στο πλάϊ αυτού που δεν θεωρεί πως επειδή διαθέτει φήμη και φίλους μπορεί να καταπατά τους πάντες. Αφουγκράζεται αυτόν που δεν αυτοαποκαλείται σοφός, ηγέτης, χαρισματούχος και ενίοτε υπερ-πνευματικός.
Η καρδιά του Θεού ξέρει τι εστί υπερηφάνεια και αχαριστία. Αυτά έριξαν το Σατανά από τον Ουρανό και τα ίδια πέταξαν από την Εδέμ τους πρωτόπλαστους. Για αυτό φρόντισε ο μονογενής του Υιός να είναι ταπεινός, πράος και καταδεκτικός. Και έτσι επιθυμεί να είναι τα παιδιά Του που δέχτηκαν τη θυσία του Υιού Του.
Βλέποντας δε τη δόξα που έδωσε στον Ιησού Χριστό ως ανταμοιβή της ταπεινής Του καρδιάς, αντιλαμβανόμαστε τι δόξα, τιμή και χαρά περιμένει όσους επιλέγουν να ρίξουν το "εγώ" τους για να ακούσουν τις συμβουλές του Θεού.
Ταπεινό πνεύμα και συντετριμμένη καρδιά λοιπόν δεν είναι μόνο τα προβλήματα αλλά η ίδια η ηθελημένη κατάσταση του ανθρώπινου νου να ρίξει τα τείχη της περηφάνιας και του εγωκεντρισμού, να "σπάσει" σε χίλια κομμάτια την πέτρινη και άκαμπτη καρδιά και να θελήσει να ζήσει μια ζωή που μπορεί να λέει "συγνώμη" και να ζητά συγχώρεση για τα δικά της σφάλματα.
Αυτή η καρδιά θα έχει δίπλα της το Θεό, θα σκορπά γύρω της ευωδία αγάπης και θα έχει εξασφαλίσει τη θέση της στην αιώνια δόξα και χαρά.
Είθε να την αποκτήσουμε όλοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου