"Επισκέπτεσαι την γην....απαλύνεις αυτήν διά σταλακτής βροχής"

Ψαλμός ξε' 9-10

Από γεννήσεώς του ο άνθρωπος αρχίζει να ζητά. Το μητρικό γάλα, τη ζεστασιά, την ησυχία. Η ψυχή και το σώμα του βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση αυτών των αγαθών που θα του εξασφαλίσουν ζωή και ηρεμία στην ψυχή. 

Πολλές φορές όμως λόγω της πτώσης του ανθρώπου και της προπατορικής τιμωρίας, η ζωή του ανθρώπου πλήττεται και στο σωματικό μα και στο ψυχικό πεδίο της. Στα χρόνια τα παλιά μα και σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι αγωνιούν καθημερινά για το φαγητό και το καθαρό τους νερό ή για να καταπολεμήσουν ασθένειες. Άλλοι ταλαιπωρούνται στον πνευματικό τομέα και απεγνωσμένα αναζητούν ειρήνη, ησυχία, χαρά, ασφάλεια. 

Η περικοπή του εξαίρετου σημερινού μας ψαλμού μιλά για το πως ο Δημιουργός, ως ικανός και παντοδύναμος, επισκέπτεται τη γη και την ευλογεί με καρποφορία, δίνοντας έτσι αγαλλίαση και στους ανθρώπους που την καλλιεργούν. Καλές σοδειές, καλή συγκομιδή και κατόπιν επάρκεια και αφθονία αγαθών για να τα εμπορευτεί και να τα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος για να περνά ήσυχα το βίο του.

Αξίζει όμως να σταθούμε και στο μεταφορικό κομμάτι της περικοπής μας. Η γη για να βλαστήσει τον καλό σπόρο χρειάζεται το θείο αυτό δώρο που ονομάζεται βροχή και που εξασφαλίζει για χιλιάδες χρόνια την επιβίωση των ανθρώπων.

Αλλά για τι βροχή μιλάμε; Με τι θα μαλακώσει η γη; Όχι με καταιγίδες και θύελλες. Η ευλογία του Θεού είναι η σταλακτή βροχή. Στάλα - στάλα, μια ποτιστική, ήρεμη, ωφέλιμη βροχή που μαλακώνει το χώμα και δίνει τη δυνατότητα στα σπαρτά να δώσουν τη σοδειά τους και στα λουλούδια να ανθίσουν.

Τι μπορεί αυτό να σημαίνει για τον άνθρωπο; Μάλλον πως οι διάφορες περιστάσεις της ζωής, όταν λαμβάνουν την παρηγοριά της αγάπης του Θεού, όταν ο άνθρωπος αρχίσει δι' αυτής της αγάπης να συγχωρεί και να αγαπά, λίγο - λίγο, καιρό με τον καιρό, η γη της καρδιάς του θα γίνει μαλακή και θα καρποφορήσει όμορφα και αιώνια άνθη.

Αυτό που χρειάζεται είναι να ζητάμε συγχώρεση για να τη λάβουμε. Να ζητάμε αγάπη για να δίνουμε. Άν δεν ζητήσει κανείς από την ίδια την πηγή κάθε αγαθού που είναι ο Θεός να σταλάζει η αγάπη και η ειρήνη, τότε η καρδιά θα παραμένει ξερή, άνυδρη και ανίκανη να παράγει οτιδήποτε αγαθό.

Ας μεταφέρουμε λοιπόν το επίκεντρο της προσοχής μας στην καρδιά μας και ας αναρωτηθούμε αν έχει νερό από το Θεό ή παραμένει ξερή. Αυτός, είναι ικανός να σταλάξει λίγο λίγο, καιρό με τον καιρό, την πολύτιμη βροχή του Πνεύματος για να μαλακώσει η ψυχή και ο εσωτερικός άνθρωπος.

Είθε να αποζητούμε τούτη την πολύτιμη, ζωογόνο βροχή στη ζωή μας για να αποκτήσουμε κι εμείς οι ίδιοι περισσότερη ειρήνη μα και να δώσουμε και σε άλλους.