"Τρέχω προς τον σκοπόν διά το βραβείον της άνω κλήσεως του Θεού"

Φιλιππησίους γ' 14

Διάφορες ερμηνείες έχουν προταθεί για τα λόγια αυτά του αποστόλου Παύλου. Κάποιοι εστιάζουν στο κομμάτι του βραβείου, κάποιοι στον αγώνα και κάποιοι στην άνω κλήση, την ουράνια κλήση που χαρίζει ο Θεός σε όσους Τον αγαπήσουν εν Χριστώ Ιησού.

Θα ήταν ενδιαφέρον να ασχοληθούμε λίγο με το κομμάτι της "άνω κλήσης". Δεν εμπεριέχεται εδώ μόνο η έννοια πως η κλήση είναι από τον ουρανό αλλά επίσης και η έννοια πως σε αυτή την κλήση δεν περικλείονται στοιχεία ενός αγώνα και ενός βραβείου ομοίου με τα γήϊνα. Ούτε ο αγώνας είναι ίδιος, ούτε το βραβείο, μα ούτε και η κλήση. 

Ο αγώνας της διατήρησης της πίστης δεν έχει να κάνει με την ανθρώπινη δύναμη ή αποφασιστικότητα. Οι συνθήκες της ζωής δεν ευνοούν την πίστη αφού η αδικία κυριαρχεί. Έτσι, ο άνθρωπος έχει μόνο μια δυνατότητα: Να στραφεί στο Θεό για να λάβει πίστη, να ενσκύψει στη Βίβλο και στα μεγαλεία της για να πάρει δύναμη. Η απόδοση της πίστης στον άνθρωπο γίνεται απολύτως δια του Αγίου Πνεύματος και όχι δια κανόνων και εντολών. Η ανθρώπινη θέληση είναι το πρώτο βήμα και μετά ο άνθρωπος πρέπει να κοιτάζει εκεί από όπου πηγάζει η πίστη: Άνωθεν.

Το βραβείο επίσης δεν είναι για τη γη αυτή. Όσοι ζητούν δάφνες και επιβεβαίωση της θρησκευτικότητάς τους, δεν έχουν καταλάβει τι εστί βραβείο Χριστού. Άν και η τιμή και ο σεβασμός είναι αναφαίρετα μέσα στη Χριστιανική ζωή και επιβάλλεται να υπάρχουν, το τελικό "εύγε" πάλι από κει πάνω θα το περιμένουμε. Εννοείται πως όποιος συσσωρεύει δόξα, χρήμα και ισχύ εκμεταλλευόμενος το όνομα του Χριστού δεν θα δει κανένα βραβείο εκεί πάνω αλλά πολύ πιθανό είναι να του απονεμηθεί η λίμνη του πυρός.

Σχετικά με την κλήση, αυτή η ίδια η προέλευσή της, η ουράνια, καθιστά αδύνατη την καύχηση. Είναι ένα δώρο θεϊκό, αγάπης και πληρωμένο με το πιο τίμιο αίμα. Όποιος την αποδέχεται οφείλει να είναι αιώνια ευγνώμων στον Ιησού Χριστό. Με αυτό το σκεπτικό δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για τον οποιονδήποτε Χριστιανό να νιώθει ανώτερος κανενός. Λυτρωμένος, σεσωσμένος, ελεηθείς, αναμφισβήτητα. Αλλά όλα αυτά προήλθαν από πάνω. Δεν μας χαρίστηκαν επειδή είμαστε ωραίοι, σοφοί ή προφήτες. Δεν είναι η απόδειξη πως εμείς θα σώσουμε τον κόσμο, αλλά μια τεράστια αφορμή για ευχαριστία και ταπεινοφροσύνη ως ελεηθέντες από το Θεό.

Τέλος, αυτό το "άνω", έχει και την τελική εξουσία να μας αναστήσει όταν φύγουμε από αυτό τον κόσμο. Από κει, από ψηλά, θα ακουστεί η σάλπιγγα η αγγελική που θα αρπάξει πρώτα τους κεκοιμημένους και στη συνέχεια τους ζωντανούς εις απάντησιν του Κυρίου στον αέρα.

Μεγάλη λοιπόν, απύθμενη η αξία της "άνω" κλήσης. Από εκεί θα προέλθουν τα πάντα. Η πίστη,η καρτερία, η ταπεινοφροσύνη και τέλος το ένδοξο βραβείο στην παρουσία του Χριστού. Αρκεί εκεί να κοιτάζουμε και από εκεί να προσμένουμε.