Η αγάπη είναι ένα εξαιρετικά βαθύ πεδίο στην πνευματική ζωή και έχει υπερβολικά υψηλά στάνταρντ για να πει κάποιος πως μπορεί και αγαπάει με το μέτρο που περιγράφεται στο κεφάλαιο της αγάπης, το ΙΓ ' της Πρώτης προς Κορινθίους επιστολής.
Ο Θεός που ο Ίδιος είναι η αγάπη και η πηγή αυτής, γνωρίζει πόσο ελλιπής και αποξενωμένος είναι ο άνθρωπος από αυτό το μοναδικό χάρισμα και αυτή τη θεϊκή ιδιότητα. Για το Δημιουργό μας η αγάπη πάντοτε εκφράζεται μέσω πράξεων και θυσίας.
Ο Θεός δεν αναγνωρίζει την αγάπη του συμφέροντος. Δεν περιμένει να Του πουν μια καλή κουβέντα για να ανταποδώσει. Βρέχει επί δικαίων και αδίκων και ανατέλλει τον ήλιο για καλούς και κακούς. Κάνει πάντα το πρώτο βήμα χωρίς να περιμένει απάντηση. Ευχαριστιέται όταν ο άνθρωπος Τον δοξάζει και Τον ευγνωμονεί για τις ευλογίες της ζωής, ακόμη και όταν αυτές δίδονται εν μέσω προβλημάτων και δοκιμασιών.
Ο άνθρωπος όμως δεν έχει γνωρίσει τα βάθη της αγάπης του Θεού για να κατανοήσει τη φύση της. Ακόμα και η πίστη στο Χριστό πολλές φορές δεν γίνεται για λόγους αγάπης αλλά για να μην πάνε κάποιοι στην κόλαση ή για να έχουν κάποιον να λένε τα προβλήματά τους.
Ο απόστολος Παύλος μιλάει για μια μοναδική αλήθεια. Ότι και αν αποκτήσει ο άνθρωπος, αν στερείται της αγάπης του ουράνιου Πατέρα, καταντά η ζωή του σαν το κύμβαλο που ηχεί χωρίς νότες, χωρίς σαφήνεια. Και όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων αν γνωρίζει, μπροστά στο Θεό δεν βγαίνει κανένα νόημα. Άπασα τη Βίβλο αν ξέρει κανείς να απαγγείλει, για το Δημιουργό δεν ακούγεται τίποτα κατανοητό.
Πολλές φορές ακούμε τα μωρά να λένε τις ακατάληπτες λεξούλες τους και λέμε "είναι η μωρουδιακή γλώσσα". Περιμένουμε με τον καιρό και με αγωνία το μωρό να μεγαλώσει και να ακούσουμε τα μαγευτικά "μαμά, μπαμπά". Να ακούσουμε μια προτασούλα που να βγάζει νόημα. Τότε λέμε πως το μωρό επικοινωνεί και λεκτικά. Αφήνει σιγά σιγά την ενστικτώδη γλώσσα του σώματος και των άναρθρων φωνών και ανεβαίνει στο επίπεδο για το οποίο προορίζεται, της λεκτικής επικοινωνίας, που θα το συντροφεύει σε όλη του τη ζωή για να εκφράζει τα συναισθήματά του, τα παράπονά του, τις σκέψεις του.
Μεγάλη λοιπόν γλώσσα η αγάπη. Και αναγκαία για να κατανοήσουμε το Θεό αλλά και να "μιλάμε" μεταξύ μας. Πόσες φορές ένας λόγος παρηγοριάς, μια πράξη ανιδιοτελής, μια σκέψη και πράξη βοηθείας, μπορεί να κηρύξει καλύτερα από εκατομμύρια βιβλία θεολογίας και από ατελείωτες ώρες κηρυγμάτων.
Με αυτή την αγάπη θα κριθούμε και θα δικαιωθούμε ή θα καταδικαστούμε. Πηγαίνουμε στο θρόνο του Θεού, γονατίζει η καρδιά μας και λαμβάνουμε συγχώρηση για τα κρίματά μας. Αυτό είναι πράξη αγάπης εκ μέρους του Θεού. Πήραμε αγάπη. Τώρα οφείλουμε και να δώσουμε αγάπη. Αλλιώς η θυσία του Χριστού εις μάτην θα έχει αποβεί.
Ο Θεός ξέρει πως δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να φτάσουν σε ποσοστά υψηλά ομιλίας αυτής της θεϊκής "γλώσσας". Όπως στο σαρκικό κόσμο, έτσι και στον πνευματικό υπάρχουν επίπεδα ικανότητας. Και στο σαρκικό κόσμο όμως, όποιος έχει πρόβλημα ομιλίας, μπορεί να βελτιωθεί με εξάσκηση. Σπάνια βλέπεις ανθρώπους 40 ετών και να έχουν μείνει στο "Μαμά, Μπαμπά". Άν αυτό συμβαίνει θα μιλούσαμε για νοητική υστέρηση και για ανικανότητα του ανθρώπου να ζήσει μια ζωή φυσιολογική.
Το ίδιο και στα πνευματικά. Άν κάποιος αγαπά το Χριστό, θα προκόπτει στην αγάπη. Θα περάσουν χρόνια ενδεχομένως για να καταφέρει ακόμα και χαμηλά επίπεδα θυσιών και ανιδιοτέλειας. Όμως θα υπάρχουν δείγματα πνευματικής "ομιλίας" που ο Θεός θα τα καταλαβαίνει και που ο Ίδιος θα βοηθάει για να προκόψει κι άλλο ο άνθρωπος στις ανεξερεύνητες οδούς της θείας αγάπης.
Ο Χριστός έβαλε και την ίδια Του τη ζωή για τον άνθρωπο. Μεγαλύτερη αγάπη από αυτή δεν υπάρχει. Δεν απαιτεί όμως ο Θεός από τον άνθρωπο να πεθάνει για το συνάνθρωπό του. Γίνονται και τέτοιες θυσίες αλλά πρώτα προέχει η απλή καθημερινή αγάπη που μπορεί να εκφραστεί με πάρα πολλούς τρόπους. Από τον καλό λόγο μέχρι την προσπάθεια συνδιαλλαγής με κάποιον που μας πείραξε και μέχρι τις μεγάλες πράξεις θυσίας.
Αυτή τη γλώσσα καταλαβαίνει το Πνεύμα του Θεού. Και με αυτή συνεννοείται με όσους αγαπούν το Θεό. Για αυτό ας μην απορούμε που πολλοί άνθρωποι είναι εξαιρετικοί στα θρησκευτικά αλλά δεν έχουν ποτέ νιώσει το χέρι του Θεού.
Είθε να προκόβουμε κάθε μέρα στη γλώσσα της αγάπης από το Θεό ώστε αντί για χαλκό που ηχεί να γίνουμε όργανα από τα οποία θα παράγεται ουράνια μελωδία και λόγος με νόημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου