Αποκάλυψη κβ' 17
Το νερό ήταν θεμελιώδες στοιχείο για τη ζωή στην Παλαιστίνη. Η γη δεν είχε πολλές εύφορες και πράσινες πεδιάδες και οι υδάτινοι πόροι ήταν λιγοστοί. Υπήρχαν μεγάλες εκτάσεις με ερήμους και ξηρασία. Τα μέρη που ήταν κοντά σε λίμνες και ποτάμια ήταν πολύτιμα για την ανθρώπινη επιβίωση.
Γνωρίζοντας ο Χριστός την περαιτέρω αξία του νερού στην περιοχή που γεννήθηκε, χρησιμοποιούσε τη μεταφορά του πολύτιμου αυτού αγαθού με το ζωντανό νερό που Αυτός έδινε στην ψυχή (Ιωάννης δ' 14).
Η περικοπή μας όμως στην Αποκάλυψη λέει κάτι το περίεργο. Πως το πνευματικό νερό δεν είναι σαν το υλικό. Το πνευματικό ύδωρ δίνεται σε όσους νιώθουν πως διψούν πνευματικά. Κάποιος θα αναρωτηθεί, μα όπως και στο φυσικό νερό, δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να μην διψάσει και πνευματικά.
Κι όμως, αυτό συμβαίνει. Αμέτρητοι άνθρωποι καταπνίγουν την πνευματική τους ένδεια, δίψα και πείνα, διότι έχουν πλήρως παρεξηγήσει την αγάπη του Χριστού. Ο άκρατος νομικισμός και η υποκρισία σε πολλά τμήματα της Χριστιανοσύνης αποτρέπουν χιλιάδες ανθρώπων να εξωτερικεύσουν τη δίψα τους και τη λαχτάρα τους για την αιώνια ζωή.
Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που λόγω των σκληρών τους δοκιμασιών δεν νιώθουν καμιά έλξη προς το Χριστό και προς οτιδήποτε θρησκευτικό. Άλλοι στρέφουν την περιέργειά τους σε παραφυσικά φαινόμενα, στον ανατολικό εσωτερικισμό, στον πνευματισμό, κλπ.
Ακόμα όμως και ο πιο αδιάφορος και αντιδραστικός φαινομενικά άνθρωπος θέλει να ζήσει μια ζωή με ελπίδα για την αιωνιότητα. Και εκεί έγκειται το χρέος κάθε ανθρώπου που αγαπά το Χριστό να προσπαθήσει με σοφία και καλή θέληση να δείξει τον δρόμο της σωτηρίας στην ψυχή. Αλλά πάντα με τον ίδιο κανόνα: Όποιος θέλει, όποιος διψά, όποιος το αισθάνεται, όποιος το ποθεί. Όχι για να γίνει προσηλυτισμός, όχι για να αθροιστούν νούμερα σε μια εκκλησία.
Αυτή η απόλυτα ελεύθερη εκλογή του κάθε ανθρώπου φανερώνει και το μεγαλείο της προσφοράς του Χριστού. Η Σαμαρείτισσα ουδέν κατάλαβε από τα λόγια του Χριστού και προφανώς δεν είχε εννοήσει την ανάγκη για αιώνια ζωή. Χρειάστηκε μια θαυματουργική προφητεία εκ μέρους του Ιησού για να πεισθεί πως Αυτός ήταν ο Μεσσίας.
Αρκετές φορές η θαυματουργική ενέργεια του Χριστού είναι η ίδια η αποκάλυψη στην ψυχή της ανάγκης για επιστροφή στο Δημιουργό. Κατά την αποκάλυψη αυτή, η ψυχή συνειδητοποιεί το πόσο ανάγκη έχει τη σωτηρία και την οδηγία του Θεού. Και καταλαβαίνει τη μεγάλη της δίψα.
Είθε όλοι μας να πίνουμε από το ζωντανό νερό της αγάπης του Χριστού και με σοφία και σύνεση να δείχνουμε και σε άλλους την οδό της σωτηρίας και του πνευματικού χορτασμού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου