"Διότι ιδού, ο χειμών παρήλθεν, τα άνθη φαίνονται εν τη γη"

Άσμα Ασμάτων β' 11,12

Η άνοιξη από αρχαιοτάτων χρόνων λατρευόταν από τους λαούς ως σύμβολο αναγέννησης και καρποφορίας. Ο βαρύς χειμώνας, η μελαγχολία των νεφών, του κρύου και της ομίχλης έφταναν στο τέλος τους και η γη άνθιζε με κάθε λογής λουλούδια και καρπούς.

Γνωρίζουμε βέβαια πως ο άνθρωπος αγαπά την κτίση παρά τον κτίσαντα και αυτό είναι ειδωλολατρεία. Είναι απείρως λογικότερο να σκεφτούμε πως πίσω από τις εποχές και τη ζωή στη γη υπάρχει νους αγαθός, ο Θεός της αγάπης.

Ας σκεφτούμε όμως. Μπορεί να υπάρξει άνοιξη χωρίς χειμώνα; Μπορεί η γη να καρποφορήσει αν δεν δεχτεί το νερό της βροχής; Χωρίς τις χαμηλές θερμοκρασίες που σκοτώνουν πολλά βλαβερά μικρόβια, μπορεί να υπάρξει αναγέννηση στη φύση; 

Ας στραφούμε τώρα στις καρδιές μας. Χωρίς την ανάγκη για Θεό, μπορούμε να Τον ζητήσουμε; Χωρίς τη στενοχώρια μπορούμε να εκτιμήσουμε τη λύτρωση; Χωρίς τον πειρασμό μπορούμε να καταλάβουμε τη συγχώρεση; Χωρίς τον πόνο μπορούμε να καταλάβουμε τη θεραπεία;

Πριν την πτώση του ανθρώπου, ο Αδάμ και η Εύα ζούσαν σε περιβάλλον που δεν υπήρχαν εποχές. Ούτε κρύο ούτε ξηρασία. Μόνο μια ευλογημένη ήπια ατμόσφαιρα κατά την οποία "η δρόσος ανέβαινε το πρωΐ" και πότιζε τα λουλούδια και τα φυτά. Δεν υπήρχαν ζιζάνια, αρρώστιες, χαλάζι, παγετός ή καύσωνας για να φέρουν δυστυχία στους πρωτόπλαστους.

Αυτά κάποτε θα επανέλθουν στη γη όπως προβλέπει η Αγία Γραφή. Μέχρι τότε όμως ο άνθρωπος πρέπει να έχει υπόψη του πως ακόμα και το κατά τα φαινόμενα κακό μπορεί να έχει ευεργετικές ιδιότητες. Μια αδικία εις βάρος μας, μια αποτυχία, μια αγνωμοσύνη εκ μέρους άλλων, μια ασθένεια, μια απόλυση, όλα αυτά φέρνουν τον χειμώνα στη ζωή μας. Και μπαίνουμε στην ομίχλη του νου και στην τρικυμία της καρδιάς.

Όπως και στη φύση όμως ο Θεός έχει δώσει όρια στο κακό. Και για όσους Τον ζητούν, ο Θεός έχει προβλέψει ακόμα καλύτερη μοίρα. Για αυτούς η παρηγοριά του Πνεύματός Του και η επέμβαση στην κρίσιμη ώρα της δυνάμεώς Του, μπορεί να φέρει την άνοιξη και τη ζεστασιά στις καρδιές.

Κουράγιο σε όλους μας λοιπόν. Η ζωή έχει χειμώνες, έχει και ανοίξεις. Καμιά φορά τα δάκρυα και οι θλίψεις μπορούν να μετατραπούν σε αμάραντα άνθη ελέους και ευλογίας με την έλευση της άνοιξης της ψυχής. Και προπάντων οι χειμώνες μας κάνουν πιο σοφούς, αφού εκτιμούμε καλύτερα και πληρέστερα την ανάπαυση της άνοιξης του Θεού.

Είθε να περιμένουμε με υπομονή την αλλαγή των εποχών στη ζωή μας.