"Ηνοίχθη εις εμέ θύρα εν Κυρίω"

Β' Κορινθίους β' 12

Ο απόστολος Παύλος, ο απόστολος των εθνών, έπαιξε τεράστιο ρόλο στη διάδοση του Ευαγγελίου στο μη Ιουδαϊκό κόσμο. Ήταν ειδικά επιλεγμένος από το Θεό για να μεταφέρει τα νέα της σωτηρίας προς αυτούς που οι Ιουδαίοι θεωρούσαν "εθνικούς", δηλαδή αποξενωμένους από το Θεό, ειδωλολάτρες, καταδικασμένους στην απώλεια των ψυχών τους. 

Το εκπληκτικό όμως στις περιοδείες του Παύλου είναι πως δεν έπαιρνε σβάρνα όλα τα κράτη, κάθε πόλη και χωριό. Πήγαινε εκεί που ο Θεός του έλεγε και εκεί που το Άγιο Πνεύμα τον καλούσε. Με αυτό τον τρόπο ήλθε και στη Μακεδονία, κατευθύνθηκε στην Κόρινθο, στην Κρήτη, κλπ. Ο Θεός έστελνε ένα τρομερά σημαντικό για τα σχέδιά Του άνθρωπο σε ειδικές αποστολές. προσχεδιασμένες και επιμελημένες από το Άγιο Πνεύμα.

Στο πιο πάνω εδάφιο ο Παύλος λέει πως πριν έλθει στη Μακεδονία, του ανοίχτηκε μια πόρτα στην περιοχή της Τρωάδας, εκεί που ήταν η αρχαία Τροία. Η πόρτα αυτή θα έμενε ανοικτή μέχρι ο Παύλος να ολοκλήρωνε το έργο του ευαγγελισμού στην περιοχή. Βεβαίως, η ανοικτή πόρτα σχεδόν πάντα σήμαινε αντιδράσεις από τους εχθρούς του Θεού και διωγμούς πάσης φύσεως εναντίον του Παύλου. Αυτά όμως δεν τον εμπόδιζαν να συνεχίζει το έργο του.

Προφανώς οι πλείστοι εξ ημών δεν είμαστε Παύλοι, ούτε έχει αξίωση από εμάς ο Θεός να περάσουμε αναρίθμητα βάσανα που ίσως να μην αντέχαμε, για να γίνουμε άγιοι του βεληνεκούς του Παύλου. Το μήνυμα όμως της ανοικτής θύρας ισχύει για όλους.

Άν αφήσουμε τις εγωϊστικές επιδιώξεις έξω από τις ζωής μας, αν παύσουμε να αποζητάμε με φθόνο πλούτη και δόξες που πολλοί αναζητούν, τότε πολύ πιθανό και με τη βοήθεια του Θεού να ανακαλύψουμε "πόρτες" ευλογιών.

Ποτέ το πολύ χρήμα και η μεγάλη δόξα δεν λειτούργησαν ωφέλιμα για τον άνθρωπο. Επειδή είμαστε πεπτωκυϊα φύση, ξεπεσμένη από τη δόξα του Θεού, δεν είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε κοινωνική ισχύ, δόξα, δύναμη και πλούτη. Τουναντίον, συχνά αυτά παγιδεύουν τον άνθρωπο και τον κάνουν τύπο του Σατανά αντί τύπο του Χριστού. 

Στα μεγάλα ζητήματα της ζωής, εκεί που οι πόρτες μοιάζουν κλειστές, μπορούμε να στραφούμε στο Δημιουργό για να μας ανοίξει αυτός όσες κρίνει κατάλληλες για την ψυχή μας. 'Αλλωστε Αυτός είναι ο μόνος που έχει τη δύναμη να το κάνει χωρίς να ασχολείται με το πόσοι οι ποιοι είναι οι εχθροί μας και πόσο έντονα θέλουν το κακό μας. Άπαξ και Αυτός ανοίξει θύρα, αυτή δεν κλείνει.

Είθε να έχουμε σοφία να ζητάμε από το Θεό να ανοίγει τις πόρτες που θα μας ωφελήσουν και σε αυτή τη ζωή αλλά και στην αιώνια.