"Συ εφύλαξας τον καλόν οίνον έως τώρα"

Ιωάννης β'10

Ο αρχιτρίκλινος του γάμου στην Κανά ήταν προβληματισμένος. Ήξερε πως στους γάμους που κρατούσαν πολλές μέρες στην παλιά Ιουδαία, το καλό κρασί ήταν ακριβό. Δεν ήταν εύκολο να έδιναν στους καλεσμένους συνέχεια το καλό κρασί. Οπότε αφού μεθούσαν οι καλεσμένοι, έφερναν το κατώτερης ποιότητας, το φθηνό, για να μην μπορέσουν οι καλεσμένοι να καταλάβουν τη διαφορά. Τώρα όμως το καλό κρασί φαινόταν να υπάρχει αφού είχαν μεθύσει οι συνδαιτυμόνες. 

Τι θα μπορούσε να μας διδάξει αυτό το πρώτο θαύμα του Χριστού; Θα μπορούσαμε απλά να μείνουμε στο γεγονός πως ο Ιησούς σαν Κύριος της φύσης ξέρει επακριβώς τη χημική σύσταση του καλού κρασιού; Σίγουρα και αυτό. Αλλά όχι μόνο αυτό.

Το κρασί συμβολίζει το αίμα Του το άγιο που εχύθη για τον κόσμο. Είναι η σφραγίδα της ανώτερης διαθήκης, της αιώνιας. Είναι η υπέρτατη θυσία για την αμαρτία και η μέγιστη έκφραση αγάπης.

Ας σκεφθούμε τον Ιησού καλεσμένο στη ζωή, στην καρδιά μας. Του λέμε να έλθει, να δειπνήσει μαζί μας. Μετά ασχολούμαστε και με τους άλλους "καλεσμένους" της ζωής. Τις μέριμνες, την οικογένεια, τη δουλειά, το μόχθο. Αυτός όμως δεν μας ξεχνάει. Δεν σηκώνεται να φύγει.

Ξαφνικά διαπιστώνουμε πως δεν έχουμε άλλο κρασί. Ας σκεφτούμε λίγο. Το κρασί θα μπορούσε να συμβολίζει κάποιες χαρές. Διαπιστώνουμε πως κάτι πάει στραβά, η πορεία των πραγμάτων δεν είναι σωστή. Κινδυνεύουμε να χάσουμε κάποια πράγματα για τα οποία είχαμε κοπιάσει, όπως εκείνο το ζευγάρι που έμεινε χωρίς οίνο σε μια κρίσιμη στιγμή των εορτών. Τι θα έλεγαν στους καλεσμένους; Θα έδειχναν ανέτοιμοι να διαχειριστούν ένα μεγάλο γεγονός.

Πόσες φορές δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο, να προγραμματίζουμε πράγματα για τη ζωή και να βγαίνουν στραβά. Να υπολογίζουμε άλλα και να έρχονται άλλα, δυσάρεστα. Να αισθανόμαστε άδειοι, προδομένοι, ανίκανοι να εξηγήσουμε στους ανθρώπους την αποτυχία μας. Να πασχίζουμε να φτιάξουμε οικογένεια, δουλειά, φίλους, σχέσεις, και όμως σε μια κρίσιμη στιγμή να διαπιστώνουμε πως δεν κοπιάσαμε αρκετά, πως δεν στοχεύσαμε καλά. 

Εκεί όμως έρχεται ο Χριστός που συχνά αφήνουμε ξεχασμένο σε ένα "τραπέζι" της καρδιάς μας. Αυτός έχει ήδη μεριμνήσει. Με μια καλύτερη ευλογία, με ένα νέο "αίμα", με περισσότερο Πνεύμα, με καλύτερη αποκάλυψη των πνευματικών ζητημάτων. Μας καλεί να γευθούμε το "νέο οίνο", τον καλύτερο που ο Ίδιος έχει δημιουργήσει και που είναι ανώτερος όλων. 

Είθε να ζητάμε από Αυτόν το νέο, δικό Του οίνο της συγχώρεσης, της αποκάλυψης και της ευλογίας.