Γένεση ια' 4
Οι αρχαίοι αυτοί άνθρωποι που ήταν όλοι ομιλητές κοινής γλώσσας, είχαν ήδη διώξει το Θεό από τη ζωή τους. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να κάνουν όνομα για τους εαυτούς τους, να κτίσουν κάτι όχι απλά μεγαλοπρεπές αλλά κάτι που θα έμενε και θα θύμιζε τη δύναμή τους.
Ο πύργος που έφτιαξαν και που αργότερα εκλήθη πύργος της Βαβέλ, δεν ήταν μόνο ένα οικοδόμημα εγωϊσμού και βλασφημίας προς το Θεό. Αγνοούσε και πρακτικά προβλήματα από την ίδια τη φύση. Οι αρχαίοι αρχιτέκτονες δεν είχαν ιδέα για τις δυνάμεις που εξασκούνταν στον πύργο. Δεν μπορούσαν να υπολογίσουν πόσους ορόφους θα κατάφερναν να φτιάξουν προτού το κτίριο καταρρεύσει από το ίδιο του το βάρος ή προτού πάρει επικίνδυνη κλίση.
Δεν μπορούσαν να συλλάβουν πως ακόμη κι αν υπερνικούσαν την ίδια τη γεωμετρία, όσο πιο ψηλά θα ανέβαιναν τόσο θα μειωνόταν το οξυγόνο και η θερμοκρασία θα ήταν υπό το μηδέν. Αδυνατούσαν να κατανοήσουν τα καιρικά φαινόμενα, τις καταιγίδες, τις θύελλες και τους κεραυνούς που θα έκαναν την κορυφή του πύργου ακατοίκητη. Μα ακόμα και στο έδαφος, κάτω από τα θεμέλια, ο πύργος θα ήταν στο έλεος των σεισμών και των σαθρών εδαφών.
Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν δεν επενέβαινε ο Θεός να τιμωρήσει την υπερηφάνειά τους, το οικοδόμημά τους ήταν απόλυτα καταδικασμένο να καταρρεύσει. Όμως ο Θεός δεν ήθελε να τους αφήσει απλά να δουν από μόνοι τους το ανόητο του εγχειρήματός τους. Ήθελε ενεργά να παρέμβει στη ρίζα του προβλήματος, στην αμετανόητη ανθρώπινη καρδιά. Θα θεωρήσουμε βέβαιο πως ακόμη κι αν ο πύργος κατέρρεε γρήγορα, οι ιθύνοντες θα έπεφταν μετά μανίας στη σχεδίαση νέου πύργου ή άλλων μεγαλόπρεπων κατασκευών για να αποδείξουν στους εαυτούς τους πως είναι σοφοί και σημαντικοί.
Για αυτό, ο Θεός τους μπέρδεψε τις γλώσσες και τους σκόρπισε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Για να μην αποτολμήσουν ξανά κάτι ανώφελο και βέβηλο.
Σήμερα που φτιάχνονται μεγάλοι ουρανοξύστες, οι μηχανικοί γνωρίζουν επακριβώς τα όρια αντοχής των υλικών και των κατασκευών. Κάθε τι προσχεδιάζεται για να έχει σωστή εφαρμογή και ουδείς έχει τη μανία να φτάσει το Θεό.
Όμως, η ανθρώπινη ματαιοδοξία και εγωπάθεια έχει παραμείνει αναλλοίωτη ανά τις χιλιετίες. Σήμερα ο άνθρωπος θέλει να γίνει θεός με χίλιους δυο τρόπους. Με τα λεφτά, τη δόξα, τις γνωριμίες, με την υπονόμευση των συνανθρώπων του, με τη σφοδρή επιθυμία να επιτύχει και να υπερκεράσει κάθε ανταγωνιστή.
Αυτή η λαχτάρα όμως και αυτές οι ίδιες βέβηλες ενέργειες για να φτάσει κανείς σε μια δική του κορυφή, για να χτίσει ένα προσωπικό πύργο της Βαβέλ, δυστυχώς θα έχουν το ίδιο τέλος με τον πραγματικό πύργο. Όποιος μόνο την ανθρώπινη δόξα ζητάει, θα σκορπίσει στο τέλος.
Και ακριβώς όποιος χτίζει τον πύργο του και αγνοεί τις απροσδόκητες συνθήκες της ζωής, θα δει το οικοδόμημά του να ερημώνεται. Μια αρρώστια, μια χρεωκοπία, μια αναπάντεχη στροφή της ζωής στην οικογένεια, στη δουλειά, στις σχέσεις, και πολλά πράγματα γκρεμίζονται.
Στην αντίπερα όχθη είναι όσοι έθεσαν το θεμέλιό τους στον Ιησού Χριστό, το βράχο των αιώνων. Αυτοί δεν θα σαλευθούν ποτέ. Το αιώνιο, αναλλοίωτο και πάντα αγαθό Πνεύμα του Θεού θα τους οδηγεί σε ασφαλείς λιμένες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν χτίζουν όνειρα φιλόδοξα και ηγεμονικά και δεν ελπίζουν στη δόξα αυτού του κόσμου για να αναδειχτούν.
Αυτούς, τους περιμένει μια άλλη, αιώνια και δοξασμένη θέση στην αγκαλιά του Θεού.
Είθε να είμαστε από αυτούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου