Ματθαίος ιε:34
Πολλοί ,όταν αναφέρονται στο χορτασμό των χιλιάδων πεινασμένων ανθρώπων που τρεις μέρες ακολουθούσε το Χριστό, εστιάζουν στο θαύμα αυτό καθεαυτό και προεκτείνουν την κεντρική ιδέα του συμβάντος λέγοντας ότι ο Χριστός τη μικρή θυσία μπορεί να την κάνει μεγάλη ευλογία. Άν και πράγματι είναι έτσι η πρώτη ερμηνεία του περιστατικού, πολλές φορές δεν τονίζεται ένα μικρό, ασήμαντο εκ πρώτης όψεως γεγονός. Ότι κάποιος προσφέρθηκε να παραχωρήσει αυτούς τους άρτους και τους ιχθύες.
Κάποιος ενέργησε. Κάποιος έβαλε σε κίνηση ένα πνευματικό τροχό για να συνεχίσει μετά ο Χριστός με το θαύμα. Κάποιος έκανε μια μικρή θυσία. Έδωσε ότι είχε και δεν είχε, το ίδιο του το φαγητό που θα τον συντηρούσε για να μην πεινάσει. Κι αυτός ο κάποιος ήταν ένα παιδί. Στο Ιωάννης ς' 9 αποκαλύπτεται η ταυτότητα του μυστηριώδους δότη που δεν φαινόταν στα άλλα ευαγγέλια.
Ας σκεφτούμε την πιθανή σκηνή. Μπορούσαν οι μαθητές δια της βίας να πάρουν τα ψωμιά και τα ψάρια από το παιδί; Μάλλον όχι. Το εδάφιο στον Ιωάννη δεν αναφέρει αν ζητήθηκε η άδεια των γονέων του παιδιού επίσης. Άρα είναι ασφαλές να εικάσουμε ότι το ίδιο το παιδί παραχώρησε το φαγητό του.
Τι χρειάστηκε λοιπόν για να συντελεστεί ένα μεγάλο θαύμα; Η θυσία ενός μικρού παιδιού. Η έμπρακτη προσφορά ενός παιδιού το οποίο μάλλον δεν είχε πλήρη συναίσθηση πως σαν παιδί που ήταν το φαγητό του ήταν απαραίτητο περισσότερο από ότι των ενηλίκων. Όμως ο αυθορμητισμός του ή η απλοϊκή παιδική του ψυχή το έσπρωξαν να παραχωρήσει κάτι που με τη λογική έπρεπε να κρατήσει, το φαγητό του.
Πολλές φορές για να γίνει κάποιο θαύμα, για να λυθεί μια παρεξήγηση, για να κρατήσει μια αγάπη, για να συγχωρεθεί μια αμαρτία, χρειάζεται κάποιος με αγνή ψυχή να παραχωρήσει κάτι. Να το θέσει στα πόδια του Χριστού πιστεύοντας ότι Αυτός δύναται να πολλαπλασιάσει την προσφορά. Είναι δουλειά του Χριστού μετά να κάνει το θαύμα. Είναι η ειδικότητά του να αποδεικνύεται Κύριος και Θεός. Σε μας ανήκει όμως η μικρή θυσία. Τα 5 ψωμιά και τα 2 ψάρια.
Για να γίνει όμως η θυσία χρειάζεται παιδική ψυχή. Αγνή προσφορά που δεν λογαριάζει τι κάνει να πάρει πίσω ή που προσφέρει για να φανεί στους άλλους. Και μερικές φορές χρειάζεται ίσως να στερηθούμε κάτι από αυτά που θεωρούμε σημαντικά για να γίνει το θαύμα.
Ο Θεός μάλλον δε θα μας ζητήσει να μείνουμε νηστικοί για να ταΐσουμε κάποιον άλλο. Άν και η βοήθεια σε συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε ανάγκη είναι απαραίτητη, εν τούτοις οι μικρές μας θυσίες όταν απαιτηθούν μπορούν να βρουν πεδίο εφαρμογής σε δεκάδες περιπτώσεις. Ένας λόγος παρηγοριάς σε άρρωστο, μια καλή κουβέντα σε πικραμένο, ένα χαμόγελο στον κατηφή, μια αγκαλιά στον απελπισμένο, ένα δάκρυ στον πληγωμένο στην ψυχή. Κάθε τι μικρό και ίσως ασήμαντο προσμετράται πολλαπλάσια στα "κιτάπια" του ουρανού και απελευθερώνει δυνάμεις ευλογίας στη γη.
Είθε να έχουμε παιδική καρδιά και την κατάλληλη στιγμή να δώσουμε το ελάχιστο για να το κάνει ο Χριστός μέγιστο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου